دهیاری روستای ینگجه سرولایت نیشابور
بر محمد وآل محمد صلوات .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمد

شیرین بیان «دارویی»

کلیات گیاه شناسی

شیرین بیان گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید . شیرین بیان گیاهی است چند ساله و دارای ساقه ای به طول یک متر که در نواحی معتدل تا ارتفاع دو متر می رسد . برگهای آن مرکب از تعدادی برگچه های سبزرنگ می باشد . گلهای آن به رنگ بنفش، سفید و زرد است میوه آن مانند نیام و محتوی 5 تا 6 دانه می باشد .
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر و سیاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته به انواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم دارد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است .

ترکیبات شیمیایی
ریشه شیرین بیان دارای گلوکز، ساکاروز، آسپاراژین، مواد آلبومیدی، رزین و کمی اسانس میباشد . ماده اصلی که باعث شیرینی این گیاه است گلیسیرین خوانده می شود . در شیرین بیان ماده ای به نام لکوریتی جننی چالکون وجود دارد که خاصیت دفع اسپاسم عضلات را داراست .

خواص داروئی
شیرین بیان از مظر طب قدیم ایران معتدل است .
شیرین بیان را بصورت قطعات کوچک به قطر 0/5 سانتیمتر و طول 1/5 سانتیمتر بفروش می رسانند .

   1. مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا استفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز به مقدار یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا 4 ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .
   2. برای تقویت عمومی بدن مفید است .
   3. خوردن آن از پیری جلوگیری می کند .
   4. برای نرم کردن سینه موثر است .
   5. زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .
   6. ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند.
   7. مدر و عرق آور است .
   8. برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .
   9. سرفه را برطرف می کند .
  10. ورم معده را برطرف می کند .
  11. تنگی نفس را تسکین می دهد .
  12. برای درمان سوء هاضمه مفید است .
  13. برای از بین بردن نفخ شکم مفید است .
  14. چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیراستفاده کنید :2 گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.
  15. برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .
  16. برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .

طرز استفاده :دم کرده شیرین بیان : مقدار 50گرم ریشه بدون پوست شیرین بیان را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت 10 دقیقه دم بکشد .
جوشانده شیرین بیان : 20 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و در 100 گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دو سوم آن باقی بماند .
شربت شیرین بیان : ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود
تکه های شیرین بیان : مانند آب نبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید .

مضرات :استفاده زیاد از شیرین بیان برای طحال مضر است و اگر می خواهید از شیرین بیان برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید .

منبع: رشد




برچسب ها: شیرین بیان «دارویی»،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم

تاریخچه انگور

انسان در طول هزاران سال از انگور استفاده کرده است. قدمت مصرف انگور به عصر برنز بر می گردد. شاعر یونانی به نام هومر که حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح میزیسته است از شراب تهیه شده از انگور سخن گفته است. از این میوه در انجیل هم نام برده شده است و گورها و آثار باستانی مصری علایمی از انگور را روی خود دارند. انسان از انگور استفاده های دیگری غیر از خوردن یا تبدیل آن به شراب و آب انگور کرده است. کارشناسان طب سنتی اروپا صدها سال پیش پمادی را از شیرة موجود در ساقه انگور برای درمان بیماریهای پوست و چشم تهیه کردند. برگهای این گیاه خاصیت قابض و انعقادی دارند، بدین معنا که از آنها برای انعقاد خون، درمان التهاب و درد نظیر درد بواسیر استفاده شده است. انگور کال (نرسیده) در درمان انواع گلودرد ها و انگور خشک یا کشمش در درمان بیماریهای تحلیل برنده، یبوست و تشنگی مؤثر بوده است. اما انگورهای گرد رسیده و شیرین دارای تمامی خواص است و در درمان سرطان. وبا، آبله، تهوع، عفونتهای چشم و بیماریهای پوست، کلیه و کبد مورد استفاده قرار گرفته است.
● معرفی گیاه
انواع انگور بومی قاره آسیا در مجاورت دریای خزر است، اما به آمریکای شمالی و اروپا نیز انتقال یافته است، یعنی مهاجرین به اروپا انواع انگور را در دهه های ۱۶۰۰ به آمریکای شمالی انتقال دادند. درخت انگور دارای برگهای دشت و کنگره دار بوده و پوسته ریشه آن کنده میشود. میوه انگور می تواند سبز، قرمز یا ارغوانی رنگ باشد.
● ترکیبات گیاه
امروزه ما بنا به علاقه به انگور یا کشمش، آنها را مصرف می کنیم و به همین دلیل شراب یا آب انگور نیز مصرف میشود. اما در سال ۱۹۷۰ یک بیوشیمیست فرانسوی ا تخم (دانه) انگور ماده ای را استخراج کرد که در بهبود جریان خون مؤثر بود. این ماده "الیگومریک پروآنتوسیانیدین OPC" نامیده میشود. این ماده سبب کاهش میزان التهاب میشود و حتی از بیماری قلبی نیز پیشگیری می کند. این ماده در زمره یکی از مواد موجود در آب انگور قرمز و شراب قرمز است که خواص پیشگیرانه آن در قبال بیماری قلبی به اثبات رسیده است. انگور بنا به وجود این ماده در آن امروزه نه تنها به خاطر فرآورده های غذایی و نوشیدنی شناخته شده اش بلکه به عنوان منبع اینگونه عناصر فعال درمانی اش کشت و پرورش داده میشود. &#۰۳۹;الیگومریک پروآنتوسیانیدین" اول و مهمتر از همه خاصیت ضد اکسید دارد که به بدن کمک می کند تا حملاتی را که نهایتاً سبب بیماری می شوند (عوامل استعمال دخانیات و مواد شیمیایی زیست محیطی)، دفع کند. این نوع مواد از طیف گسترده دفع کنندگان فشار روحی متمایز هستند. ضد اکسید کننده ها یا ژنهای تطبیق شدنی (آداپتوژنها)، همچنین از خستگی فیزیکی و روحی شما را رها و پس از رفع بیماری نیز شما را کمک می کنند. هم ضداکسیدها و هم آداپتوژنها ما را کمک می کنند تا حداقل از دو عامل بزرگ مرگ و میر به نام بیماری قلبی - عروقی و سرطان اجتناب ورزیم. خواص "ضد اکسید"الیگومریک پروآنتوسیانیدین (OPC)"
می تواند در پیشگیری از بیماری قلب - عروق نیز مؤثر واقع گردد. برخی تحقیقات به عمل آمده مؤید این است که این ماده می تواند روند تشکیل پلاکها در رگها را کاهش دهد و در تشکیل و ترمیم بافت آسیب دیده رگها مؤثر باشد.
اگر از سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری قلبی- عروقی رنج می برید، می توانید مصرف الیگومریک پروآنتوسیانیدین را مدنظر قرار دهید. نارسایی مزمن سیاهرگها دلیل دیگر مصرف این ماده است که در این میان می توان به عوارضی نظیر اختلال بینایی ناشی از نفروپاتی دیابتی یا دژنراسیون قرنیه اشاره داشت. اینگونه مصارف ماده الیگومریک پروآنتوسیانیدین را تحقیقات کلینیکی نیز تأیید کرده است. کاربردهای آتی این ماده ممکن است مواردی نظیر معالجه سندرم پیش قاعدگی و متوقف کردن التهاب صورت در پی عمل جراحی را نیز در بر گیرد. این ماده در کاهش میزان ناراحتی سینه و درد مفاصل و پاها که گاهی در پی نسدرم پیش قاعدگی عارض میشود مؤثر بوده است و مدت زمان بهبود از جراحی پلاستیک را کاهش داده است. خواص ضد توموری این ماده نیز به اثبات رسیده است.
● اشکال موجود
عصاره دانه انگور به صورت عصاره مایع یا در قالب انواع کپسول و قرص موجود است. برای اهداف درمانی از فرآورده های استاندارد حاوی ۹۵ درصد محتوی ماده الیگومریک پروآنتوسیانیدین استفاده کنید.
● نحوه مصرف
نتایج تحقیقات و آزمایشهای بالینی نشان می دهد که مادة الیگومریک پروآنتوسیانیدین موجود در دانه انگور در درمان مشکلات نابینایی و همچنین نارسایی مزمن سیاهرگی و علایم آن، مینای دندان و اختلالات جریان خون مؤثر واقع میشود.
برای پیشگیری از پلاکهای رگها، اختلالات بینایی و سایر حالات روزانه ۵۰ میلی گرم عصاره استاندراد آن گیاه را مصرف کنید.
برای درمان بیماری خاص، مصرف روزانه ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم توصیه میشود لیکن از مصرف خوسرانه اجتناب ورزید و با پزشک معالج خود مشورت کنید.
● نکات احتیاطی
امروزه نکات احتیاطی در مورد مصرف ماده الیگومریک پروآنتوسیانیدین به نظر نمی رسد. این ماده خیلی سالم و بی خطر است.
● تداخل های احتمالی
هیچگونه عارضه و تداخلی از مصرف ماده مذکور گزارش نشده است چون ماده مزبور خیلی جدید است و روی جریان خون و شریانهای خونی اثر می گذارد به طور مستند طیف وسیعی از بیماریها و تداخل گیاه - دارو دور از انتظار نیست. سعی کنید با پزشک معالج خود و پیشرفتهای به عمل آمده در تحقیقات مربوط به عصاره انگور به ویژه در صورت ابتلا به دیابت یا سایر ناراحتیهای جدی نظیر تخریب قرنیه یا ورم لنفاوی در ارتباط باشید.

 انگور

 

 

مو: vitaceae

تیره: vitis vinifera L

نام لاتین: grape vine

نام فارسی: درخت انگور-مو

انگور یکی از میوه هایی است که از زمانهای بسیار قدیم مورد استفاده قرار میگرفته است. به طور کلی 2 نظریه متفاوت در مورد انگور وجود دارد، عده ای معتقدند که حتی پیش از پیدایش غلات مورد استفاده بشر قرار گرفته است.عده ای دیگر دیرینگی انگور را در حدود 6تا7هزارسال تخمین میزنند.
انگور درختچه ای بالارونده که به کمک پیچک های خود به سهولت از موانع و درختان مجاور بالا میرود و درازای ان به 10 الی 15 متر میرسد ساقه ان گره دار و برگهایش متناوب دارای دمبرگ دراز شامل 5لوب دندانه داربه رنگ سبز تیره در سطح فوقانی برگ پهنک کرک دار و مایل به سفید در سطح تحتانی پهنک است.گلهای کوچک و مجتمع به صورت خوشه مرکب دارد کاسه گل ان 5 دندانه جام ان مرکب از 5گلبرگ ازاد و 5پرچم است.میوه ان سته و گوشتدار است و پس از رسیدن دارای طعم شیرین ملایم و رنگهای متفاوت به تناسب نژادهای مختلف میگردد.
نیاز به اب و هوای گرم و معتدل دارد،سیستم ریشه ای عمیق دارد و نیاز ابی متوسط است به خشکی مقاومت دارد مخصوصا اگر در خاکهای عمیق استقرار یابد، به رطوبت مقاومت پایینی داردو نسبت به باد اگر روی داربست باشد مقاومت متوسط تا خوبی دارد.گرده افشانی با باد انجام میشود و نیاری به حشره نیست شرایط گرم و خشک گرده افشانی و میوه دهی را بهبود میبخشد
ازدیاد مو
ازدیاد مو به دو صورت انجام میشود: الف) ازدیاد غیرجنسی:۱/قلمه زدن برای اینکار هرگاه در پاییز خواستیم قلمه بزنیم از شاخه های سال جاری که مقداری هم شاخه ۲ساله داشته باشد استفاده میکنند قسمت ۲ ساله را در اگور کاری کلید مینامند. طول قلمه ها را ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر میگیرند.بعد از بریدن در پاییز انها را در زیر ماسه نرم مرطوب و نسبتاً سرد تا بهار نگه می دارند. در بهار و زمان درخت کاری انها را ابتدا مدت ۴۸ ساعت در داخل اب می خوابانند به طوری که کاملاً در اب غرق باشند انگاه انها را می کارند. قلمه ها را می توان در اذر یا دی ماه هم گرفته و در سرمای ۴ درجه و هوای مرطوب تا بهار نگه داشت با گرم شدن هوا از سردخانه دراورده شپش انها را کاشت.اگر بخواهند در بهار قلمه بگیرند باید از شاخه های یک ساله استفاده شود که همراه چند سانتیمتر از شاخه چند ساله(کلید) است.
۲/خوابانیدن: شاخه های دراز یکساله یا امسال را در پایز زیر خاک میکنند و به گیاه فرصت میدهند که ریشه بدهد . حتی هر جوانه اش به گیاه تازه ای تبدیل شود.همیشه قویترین شاخه یکساله را انتخاب میکنند. روش خوابانیدن بهترین نتیجه را میدهد و همچنین گیاه تولید شده زودتر به بار مینشیند.
۳/پیوند: در درخت انگور از پیوند اسکنه استفاده میشود زمان پیوند فصل پاییز است و درخت پایه فرتوت را از نزدیکی خاک بریده در مقطع ان شکافی ایجاد کرده و جوانه یا پیوندک را در شناف قرار میدهند.
۴/ازدیاد به وسیله جوانه: یک جوانه را که خوب رشد کرده با یکی دو سانتی متر چوب در سمت راست و چپ ان بریده و در داخل یک خاک گلدان افقی گذاشته و فشار میدهند به طوریکه داخل خاک فرورفته تنها جوانه از خاک بیرون باشد. گلدان را باید در اطاق گرم گذاشت چون جوانه برای رشد به خاک گرم احتیاج دارد.
ب)ازدیاد جنسی: ازدیاد به وسیله بذر این روش زیان معمول نیست و بیشتر برای اجاد واریته های تازه انگور استفاده میشود.

تنک کردن نگور (مو)
تنک کردن عبارتست از کم کردن تعداد خوشه های گل یا میوه.این عمل اثر حتمی بر بالا بردن کیفیت انگور دارد. با هرس ملایم یعنی باقی گذاشتن تعداد زیادتری جوانه مرکب بر روی بوته در فصل زمستان.وسپس تنک کردن تعدادی از خوشه های گل در فصل بهار عملا نسبت برگ به گل بالا میرود یعنی برای هر خوشه تعداد زیادتری برگ روی بوته باقی می ماند که از طریق مقدار بیشتری مواد قندی به حبه ها رسیده و درشت تر میشود.باقی گذاشتن تعداد زیادتری برگ روی بوته نه تنها باعث تغذیه بهتر خوشه میشود بلکه خود گیاه نیز به طور کلی از مواد غذایی بیشتری برخوردار خواهد شد.از انجا که تنک کردن عبارت است قطع بعضی از قسمت های زنده و فعال گیاه دارای اثری مشابه هرس دارد یعنی واکنش گیاه در برابر تنک کردن عبارت خواهد بود از تمرکز بیشتر مواد به قسمتهای باقیمانده. در عین حال طی تنک کردن از سطح برگ کم نمیشود این عمل نه تنها باعث تضعیف گیاهنمیشود بلکه باعث تقویت گیاه میشود.بنابراین تنک به مراتب بهتر و بیشتر از هرس کردن کیفیت میوه را بالا میبرد.
با تنک کردن صحیح عملا میتوان ظرفیت میوه دهی بوته را افزایش داد زیرا سطح برگ بیشتر باعث تقویت تدریجی ان شده و به تدریج میتوان خوشه های بیشتری را روی بوته باقی گذاشت.
خوشه های بوته های تنک شده کمتر دچار پوسیدگی و قارچ زدگی میشوند و معمولا هزینه برداشت به دلیل همزمان رسیدن پایین می اید.
تنک کردن گل:
تنک کردن خوشه گل معمولا در زمانی بین ظهور برگ تا باز شدن گلها انجام میگیرد.نسبت تعداد برگ به خوشه افزایش می یابد.به هنگامی که پرچم و مادگی در حال تشکیل باشند افزایش تعداد برگ باعث میشود که مواد قندی بیشتری به خوشه باقیمانده برسد و تعداد حبه های سالم در خوشه بالا رفته و خوشه ها پرپشت میشود. تنک کردن خوشه گل در اوایل بهار و به محض ظهور گلها انجام پذیرد.برتری این روش بر دیگر تنک کردن ها این است که خوشه های گل باقیمانده مدت طولانی تری از بالا رفتن نسبت برگ به خوشه استفاده می کنند.
تنک کردن خوشه میوه:
در این نوع تنک کردن خوشه ها پس از تشکیل حبه از شاخه جدا میشوند.این روش بر روی تعداد حبه و یا طول ان اثر مستقیمی ندارد.در واقع خوشه های کوچک یا بسیار بزرگ و خوشه های که شکل مناسبی ندارند جدا میشود. بدیهی است که خوشه های باقیمانده از موتد غذایی بیشتری برخوردار شده و حبه های ان درشت تر میشود. این روش برای تنظیم میزان محصول ارقامی به کار میرود که بیش از حد محصول میدهند.
تنک کردن حبه:
مقداری از انتهای خوشه بطوری که تعداد دلخواهی از حبه ها باقی بماند قطع میشود.با اجرای این روش در صورتی که بلافاصله پس از تشکیل حبه ها عمل تنک کردن انجام شود حبه های باقیمانده ۳۰٪اضافه وزن پیدا می کنند. تاخیر در انجام تنک کردن باعث میشود از میزان اضافه وزن کاسته شود و به ۱۰ تا ۲۰٪ برسد.معمولا در بیشتر ارقام خوشه ها را به گونه ای کوتاه می کنند که حدود ۸۰ تا۱۰۰ حبه باقی بماند
پیش رس کردن انگور:
در بعضی از مناطق گرم تولید رنگ در پوست به دلیل گرمای زیاد به اندازه طبیعی و مردنظر نمیرسد.برای رفع این مشکل میتوان از اتفن یا اتیلن(که باعث ازاد شدن تدریجی اتیلن در گیاه میشود) با غلظت ۲۰۰ تا ۲۰۰۰قسمت در میلیون استفاده کرد بهترین زمان هورمون اشی ۱یا ۲ هفته پس از شروع تغییررنگ در پوست حبه است.
اتیلن به صورت گازی است و مصرف ان در محیط سربسته و انبارها س از برداشت امکان پذیر بوده و برای استفاده از این گاز در مزارع از افتن استفاده میشود.
به تعویق انداختن رسیدگی:
به دلیل همزمان رسیدن انگورهای مناطق مختلف معمولا با قیمت ایین به فروش میرسد به کارگیری از بعضی هورمونها رسیدن میوه را به تعویق می اندازد. یکی از هورمونها اکسین است یا غلظت ۵/۲تا۲۵ قسمت در میلیون رسیدن ارقام بیدانه را تا حدود ۱تا۳ هفته به تاخیر می اندازد. زمان هورمون پاشی پس از تشکیل میوه در اوایل فصل رشد است.
ازدیـــــــاد حجــــــــم حبــــــــه های انگــــــــور

بعضی از هورمون های گیاهی در صورتی که با غلظت مناسب و در زمان مناسب روی خوشه ها پاشیده شوند اثری مشابه حلقه برداری (ازدیاد حجم حبه ها) دارند.اگر هورمون پاشی با حلقه برداری باشد اثر ان تشدید خواهد شد. ژیبرلین یکی از هورمون هایی است که در بزرگ شدن حبه ها نقش دارد.
ژیبرلین به صورت قرص هایی سفیدرنگ با نام تجاری برلکس موجود است هر قرص حاوی ۱گرم ماده موثر خواهد بود این قرص ها قابل حل در اب بوده و به دو طریق در اختیار گیاه قرار میگیرد:یکی فروبردن خوشه انگور در محلول و دیگری پاشیدن محلول برروی بوته.روش دوم اسانتر بوده اما اجرای ان میزان مصرف هورمون را بالا برده.این ماده بسیار سریع الانتقال در گیاه بوده و به هر نقطه ای پاشیده شود به خوشه میرسد. محلول پاشی رسیدن انگور را تا ۱هفته به تاخیر می اندازد و تا حدودی از میزان مواد جامد محلول در حبه (قند) میکاهد.
در بیشتر کشورها ارقام بیدانه را ۲بار محلول پاشی میکنند: بار اول در ابتدای ظهور گلها باغلظت۵/۲ تا ۲۰ قسمت در میلیون به منظور تنک کردن خوشه و بار دوم پس از لقاح تقریبا دو هفته پس از هورمون پاشی اول با غلظت ۲۰ تا۴۰ قسمت در میلیون به منظور ازدیاد حجم حبه.به این ترتیب تعداد حبه در خوشه کم شده اما حبه های باقیمانده بسیار درشت میشوند
جلوگیری از ریزش گل انگور
برای جلوگیری از ریزش گل ۳تا ۶روز پس از باز شدن گلها محلول ۲ تا ۱۰ قسمت در میلیون اکسین استفاده کرد. برای دستیابی به نتیجه مطلوب تر بایستی خوشه ها را کامل به این محلول اغشته کرد
نتیجه ناشی از محلول پاشی مساوی در پاره ای از اوقات بهتر از حلقه برداری است. محلول پاشی در زمانی که گل ها باز شده اند باعی تشکیل دیواره بذر در ارقام بیدانه شده و بذرهایی پوک تولید میکند.
محلول پاشی با غلظت بیشتر از ۱۰ قسمت در میلیون باعث ایجاد سوختگی در برگ میشود.
از اکسین های دیگر مانند اسید نفتوکسی استیک میتوان استفاده کرد.
برای جلوگیری از بذرهای پوک میتوان از ژیبرلین استفاده کرد. ژیبرلین اثر دوجانبه ای روی رشد میوه دارد. اگر پیش از باز شدن گلها و تلقیح مادگی بر روی گل پاشیده شود مادگی از بین رفته و باعث ریزش میوه میشود اما اگر تلقیح شده باشد دیگر اثری روی مادگی ندارد و باعث ازدیاد حجم یاخته میشود که در نتیجه حبه ها درشت تر میشود.

تاثـــــــیر مـــــــــواد تنـــــــظیم کننده رشد بر انگـــــــــــور

استفاده از هورمون های گیاهی به منظور بالا بردن میزان محصول و کیفیت انگور از ۲۰ سال پیش اغاز شده است.۴هورمون موثر بر انگور از بین هورمون های ازمایش شده:

الف)این گروه در صورتی که با غلظت معین و در زمان مشخص به کار روند اثری شبیه حلقه برداری دارند و اگر همزمان با حلقه برداری صورت گیرد اثر ان تشدید میشود که شامل از گروه اکسین ها اسیدکلروفتوکسی استیک از گروه بازدارنده ها کلرواتیل تری متیل امینیوم کلراید از گروه ژیبریلین اسید ژیبریلیک
ب)از گروه اتیلن اتفن که باعث تسریع در رسیدن حبه ها و ایجاد رنگ در حبه میشود.

حلـــــــــقه بــــــــرداری انـــــــگور

عبارت است از برداشتن یک لایه پوست درخت و یا زخم کردن ان باعث بالابردن باردهی و کیفیت انگور میشود.قطر این لایه حدود ۲ میلیمتر و کلفتی ان به ضخامت پوست بدون صدمه زدن به چوب میباشد.حلقه برداری بر روی شاخه نازکتر به علت تاخیر در ترمیم زخم و مشکل بودن عمل توصیه نمیشود.اثر حلقه برداری بر روی تنه در تمام گیاه ظاهر میشود اما اگر بر روی بازو انجام شود فقط همان بازو تحت تاثیر قرار میگیرد.
در حلقه برداری پوست تنه باید به طور کامل برداشته شود به طوری که رابطه پوست بالا با پایین به طور کامل قطع شود.اثر انی حلقه برداری این است که مانع جریان شیره پرورده از پایین به بالا میشود . مواد خامی که توسط ریشه جذب میشود و از طریق اوند چوبی بالا میرود در برگ به شیره پرورده تبدیل شده و در مسیر برگشت که از طریق اوند ابکش صورت میگیرد به مانع برخورد کرده و در بالای محل زخم انباشته میشود.در اثر این فرایند قند و هورمون های گیاهی و نشاسته بیشتری به قسمت بالای زخم میرسد.
زخم را به گونه ای باید ایجاد کرد تا سریع التیام پذیرد یعنی قطر حلقه نباید زیادتر از ۲تا۳ میلمتر باشد در غیر اینصورت مدت زیادی برای بهبودی زخم لازم است و ممکن است درخت ضعیف یا خشک شود.به طور معمول ۱یا ۲ماه بعد زخم توسط لایه زاینده التیام پذیرد.
اهــــــــــــــداف حـــــــلقــــــــه برداری
۱/بالا بردن درصد به میوه نشستن گیاه به عبارتی جلوگیری از ریزش گل:زمان انجام چند روز پیش از ظهور گلها یا پس از دوران گلدهی.پس از انکه ریزش طبیعی شروع شد اثری ندارد.
۲/بزرگ شدن جبه:زمان انجام باید با بزرگ شدن حبه ها همزمان باشد این زمان نمی پس از ریزش طبیعی گلهاست.
۳/تسریع در رسیدن میوه:در اوایل دوره رسیدن حبه ها یعنی هنگامی که انباشت مواد قندی اغاز شده
از چاقوی دولبه گوناگونی استفاده میشود.برای انجام حلقه برداری چاقو دولبه را در پوست تنه فرو کرده و حلقه وار به دور تنه میکشند به طوری که لایه از پوست به طور یکنواخت از تنه جدا شود.برای شاخه های نازکتر نوعی قیچی به شکل گازانبر که با قرار دادن شاخه بین لبه های ان و وارد اوردن فشار و چرخاندن ان پوست از شاخه جدا میشود قطر پوست نباید بیش از ۲ تا ۳ میلیمتر باشد و باید به طور کامل پوست جدا شود به طوری که رابطه بالا با پایین قطع شود و نباید چوب تنه جدا شود چرا که باعث از بین رفتن اوند چوبی شده و اب و مواد معدنی از ریشه بالا منتقل نمیشود.
هرس:
وقتیکه طول شاخه های درخت انگور بیش از حد باشد از قدرت ریشه ها برای رسانیدن مواد غذایی کاسته میشود لذا هرس سالیانه برای جلوگیری از طویل شدن بیش از اندازه درخت ضرورت دارد.

مهمترین هرس های درخت انگور عبارتند از ۱/ هرس پاییزی:مستقیما پس از برداشت میوه ها صورت میگرد و در ان شاخه های که میوه داده اند در پاییز کوتاه میکنند.
۲/هرس اصلی:مهمترین هرس برای تمام درخت انگور بویژه برای شاخه اصلی که ادامه دهنده تنه درخت است در این هرس از ان مقداری که تنه امسال در روی شاخه اصلی رشد کرده ۵ تا ۶ جوانه و حداکثر ۸ جوانه را باقی گذاشته بقیه را بریده و حذف میکنند. در مورد شاخه های جانبی که خوب رشد کرده اند هم باز برای ان مقدار که امسال رشد کرده ۲ یا ۳ جوانه برای هر شاخه باقی گذاشته و بقیه را هرس میکنند تنها همین جوانه های باقیمانده روی تنه اصلی و شاخه های فرعی هستند که در بهار اینده رشد کرده و میوه میدهند. بهترین زمان هرس اصلی اذر دی و بهمن است مشروط بر اینکه زمان انجام ان هوای منطقه از ۸ درجه زیر صفر گرمتر باشد.این هرس نباید دیرتر انجام گیرد. در هرس زمستانی درخت انگور برخلاف هرس سایر میوه ها شاخه ها را بلافاصله از بالای جوانه نمیبرند بلکه حدود ۲ سانتیمتر بالای جوانه را هم باقی میگذارند در غیر اینصورت بالاترین جوانه خشک میشود.
۳/هرس فرم دادن: تنها در نهالهایی که تازه کشت شده اند در سالهای اول و دوم انجام میگیرد. لذا در بهار برای نهال تنها ۳ جوانه باقی میگذارند پس از اینکه جوانه ها رشد کردند و طول یکی از شاخه ها به ۲۰ سانتیمتر رسید ان را به عنوان تنه اصلی پذیرفته و شاخه های دیگر را از ته میبرند. در صورت لزوم سال بعد نیز به شاخه اصلی اجازه رشد داده و شاخه های جانبی را که در ارتفاع نمتر از ۵۰ سانتیمتر رشد کرده اند قطع میکنند.بدین وسیله درختان انگور به ارتفاع ۵/۱تا۲ متر ایجاد می کنند.
۴/هرس برگ:این هرس فقط در درختان انگور کوتاه قد(۵/۱تا۲متر) و در اواخر بهار صورت میگیرد. در این هرس تنها برگهای زیادی که مانع تابش مستفیم نور خورشید به خوشه های انگور قسمت میانی تاج درخت میشوند با دست چیده و دور می اندازند.
بیماریها و افات:بیماری های درخت انگور به ۳ دسته حیوانی قارچی و ویروسی تقسیم میشوند.انگلهای حیوانی که مهمترین ان شپشک مو است که هم ریشه و هم برگ ها را الوده میکند که برای مبارزه با ان بیشتر از سموم سیستیک استفاده میکنند. انگلهای قارچی که میتوان ار کپک خاکستری نام برد که در درجه اول به حبه های انگور و سپس به برگ و چوب انگور حمله میکند.اسپور ان روی چوب درخت انگور تمام سال زنده مانده و به محض مساعد شدن محیط فعالیت مجدد خود را از سر میگیرد ــــ سفیدک دروغی که روی برگ مو به صورت لکه سفید کوچکی به قطر تقریبی ۱ سانتی متر ظاهر شده و کم کم زرد و مثل روغن یا شیشه قابل عبور نور میشود. ــــ سفیدک حقیقی که به محض سر اوردن گیاه از خاک میتواند انرا الوده کند به صورت پودری سفیدرنگ در سطح برگهای جوان ظاهر شده و مانع رشد ان میشود و اندکی بعد گیاه به دور خودش میپیچد.بر ضد همه بیماری های قارچی میتوان با قارچکش های گوگرددار مبارزه نمود.کمبود عناص کافی البته کمبود برخی عناصر معدنی نیز ظاهری شبیه به بیماری به برگ میدهد که با حل کردن عناصر مورد نظر در اب و استفاده به عنوان کود برگی روی درختان و برگهایشان علائم فوق را از بین برد.
کاشت انگور
در پاییز و پیش از کاشتن نهالهای انگور نخست روی زمین کودهای معدنی و الی را به مقدار لازم ریخته انگاه با یک شخم عمیق انها را به زیر خاک میفرستند.سپس زمین را به صورت جوی پشته در می اورند نهالها را روی پشته و کنار جوی کاشته میشود.هنگام کاشت چاله ها را به عمق حدود ۵۰cm کنده نهالها را در انها می کارند چاله که در انها نهال کاشته میشود به صورت ۵۰*۵۰کنده و داخل انها مقداری کمپوست کهنه و فسفر و اهک میریزند این مواد برای رشد نهالها مفیدند ولی نباید زیاده روی نمود که نهالها صدمه دیده و ریشه هایشان بسوزد در باغهای بزرگ نهالها را با فاصله ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی متر از یکدیگر میکارند و بر روی سیم میبندند.
بهترین زمان برای کاشت نهال اوایل بهار یعنی پیش از باز شدن جوانه هاست. نهال را طوری میکارند که حداقل ۲جوانه اش داخل خاک مانده ولی سرشان حدود ۵ سانتیمتر خارج از خاک باشد و سپس چاله ها را با مخلوطی از خاک و کود پر کرده سر نهالها را حدود ۱سانتیمتر میبرند.پس از اتمام خاک ریزی خاکهای اطراف نهال را به شدت فشار میدهند و به دنبال ان به شدت ابیاری میکنند.کودها را همه ساله باید به نهال داد ولی نه در کنار گیاه یا در سطح چاله های قبلی بلکه در فاصله ای متناسب با رشد ریشه هایشان و دور از تنه.
بعد از رفع خطر سرمای بهار و کمی پیش از باز شدن جوانه ها بدون توجه به ارتفاعی که نهال رسیده انرا از بالای جوانه سوم میبرند به طوری که برای نهال ۳جوانه باقی بماند در بهار یا تابستان پس از انکه جوانه ها رشد کردند به محض اینکه یکی از انها به ۲۰سانتیمتر رسید دو جوانه دیگر را از ته هرس میکنند و جوانه ۲۰ سانتی متری را یه عنوان شاخه اصلی بحساب اورده و به قیم مبندند.در اواخر پاییز شاخه اصلی را به ۶ جوانه میرسانند و شاخه های دیگر را هرکدام به ۲جوانه محدود میکنند.این هرس باید همه ساله به همین ترتیب تکرار شود تا شاخه اصلی درازای مورد نظر برسد.
هرگاه نهال از بازار خریداری شده باشد انرا تا ۲۴ ساعت داخل اب میخوابانند به طوریکه اب انها را خوب بپوشاند. سپس ان را بیرون اورده یکساعت در هوای ازاد گذاشته سپس فورا انها را در محل اصلی به روش بالا کاشته و اب فراوان میدهند.
کـــــــــــــــودهای مورد نــــــــیاز انــــــــــــگور

الف)کودهای معدنی:ازت برای کوددهی باغهای انگور استفاده میشود که میتوان به عنوان کودبرگی با غلطت ۱درصد هم داد.زیاده روی در دادن کودهای ازته اثرات منفی در رشد دارد که مهمترین انها عبارتند از رشد بیش از حد و بهم زدن رشد طبیعی گلها ودر نتیجه کم شدن محصول و حساسیت گیاه در مقابل سرمای زمستان.
فسفر به عنوان کود فسفره از سوپر فسفات استفاده میشود که در اب محلول است.
پتاسیم:برای ساختن ساختمان برگها و چوبی و سخت شدن شاخه بویژه ساقه ها و همچنین برای رسیدن شاخه های انگور وجودش لازم است.
منیزیم:یکی از کودهای اصلی مورد نیاز است وجودش در برگها برای ساختن کلروفیل و در نتیجه جذب co2 از هوا وتبدیل ان به قند ضروری است و معمولا به صورت سولفات منیزیم به زمین داده شده که براحتی در اب حل میشود.
کلسیم:از کودهایی است که انگور شدیدا به ان وابسته است و باید همه ساله به مقدار لازم به باغهای انگور داد
ب)کودهای الی:ار لحاظ مواد غذایی در درجه دوم اهمیت قرار دارند مهمترین تاثیر انها بر روی خاک بهتر کردن خواص فیزیکی است که از راهای زیر انجام میشود:۱/بهتر کردن ساختمان بافت خاک ۲/فعال کردن میکروارگانیسم خاک ۳/تنظیم نسبت اب به هوا در داخل خلل و فرج خاک.
مقدار کود مورد نیاز جهت درختان بارده به قرار زیر است:اوره۵۰۰کیلوگرم در هکتار سوپر فسفات ۵۰۰کیلوگرم در هکتار کود حیوانی۳۰تن در هکتار برای درختانی که در حال حداکثر میوه دادن هستند۲۵۰ کیلو سولفات پتاسیم در سال میباشد
کود الی را معمولا در پاییز یا زمستان یکباره میدهند کودهای معدنی را نباید یکباره داد.انها را میتوان در ۳بار هر دفعه به فاصله ۲ماه به زمین داد. کود ازته را از اول شهریور نباید به تاکستانها داد چون باعث ادامه رشد و در نتیجه نارس ماندن چوب درختها میشود.

منبع:
انجمن علمی پردیس کورش کبیر




برچسب ها: انگور،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم

راهنمای انتخاب و استفاده از تقویت کننده های طبیعی خاک

"کودهای آلی"

اشاره

استفاده از کودهای آلی که به صورتهای مختلف بسته بندی و فله ای چه در کشاورزی و چه در گلخانه ها و گلدانهای منازل استفاده می شود امروزه از اهمیت زیادی برخوردار شده است. از طرف دیگر منابع مختلف برای تولید این قبیل کودها یا به عبارت دیگر تقویت کننده های خاک مورد استفاده قرار می گیرد که در کیفیت و در نهایت در نحوه مصرف آنها تاثیر دارد.

ما در این مقاله سعی داریم به شما بگوئیم، در چه موردی و از چه کودی استفاده کنید؟ و ثانیاً خودتان چگونه می توانید بدون هزینه، این مواد را تهیه و تولید کنید. همچنین به چگونگی انتخاب و استفاده از اینگونه مواد، متناسب با شرایط محیط و گیاه خواهیم پرداخت.

مقدمه

تصمیم گیری در مورد اینکه کدامیک از مواد اصلاح کننده و تقویت کننده را برای خاک خود، انتخاب کنید اغلب بصورت یک مشکل مطرح می شود. مخصوصاً وقتی شما با انواع و اقسام و مارکهای متنوع این مواد آلی تولیدی روبرو می شوید. یا شاید اصولاً از این دسته از اشخاص هستید که به این مورد بسیار مهم توجهی نکرده اید؟

آیا تا کنون از فروشنده پرسیده اید که این کود از چه مواد اولیه ای تولید شده یا حتی یادداشتهای روی بسته بندی آنها را خوانده اید؟

تولید کنندگان بسیاری از کمپوست ها، پیت ماس، و دیگر ترکیبات آلی تولیدی، به شما اطمینان می دهند که برای خاک شما بهترین توصیه را دارند ولی شما به گفته آنها مطمئن نیستید.

نگران نباشید. ما می دانیم شما نمی توانید مثل یک متخصص، عناصر این مواد را تجزیه شیمیائی کنید و با در نظر داشتن همین مطلب، این مقاله را برای شما تنظیم نموده ایم.

بیشترتقویت کننده های خاک، بافت خاک را بهبود می بخشند و توانائی خاک را در نگهداری آب افزایش ی دهند. بسیاری ار آنها، پوشش بسیار مناسبی هم برای خاک تولید می کنند و برخی از نظر ارزش غذائی مناسب هستند، هر چند ممکن است حاوی مقادیر متغیری از سه عنصر مهم و ضروری یعنی نیتروژن، فسفر و پتاسیم باشند.

در اینجا لازم است که منظور خود را نیز از کود آلی یا اصلاح کننده آلی یا طبیعی بیان کنیم. منظور ما این است که این کود، از تعامل بین موجودات زنده (میکرو ارگانیسمها و ..) بوجود آمده باشد مثل کودی که از گاویا کرم خاکی یا درختان و .. بوجود آید.

بسته های کودی موجود در بازار هم در صنایع وابسته به کشاورزی تولید می شوند. کشاورزان، کمپوست قارچ، پوسته برنج و دیگر مواد ی را که در حین تولید محصولشان بدست می آورند را می فروشند تا به کود آلی تبدیل شود. در برخی از شهرها هم مواد مختلف زاید جمع آوری شده و پس از طی فرآیندها و بسته بندی، به رایگان یا بصورت فروش، در اختیار مردم قرار داده می شود.

کی و چگونه از مواد اصلاح کننده یا تقویت کننده (کود آلی) استفاده کنیم؟

از پائیز تا زمستان که هنگام خواب گیاهان است، فرصت خوبی است که مواد را در 30 سانتیمتری خاک مخلوط نموده تا در این زمان به موادی مورد استفاده گیاه تبدیل شوند. در خاکهای شنی این مواد اصلاح کننده، ذرات خاک را بهم می چسبانند و ظرفیت نگهداری آب خاک را افزایش می دهند و از دیگر سو در خاکهای رسی یا سنگین هم می توانند به افزایش نفوذ پذیری خاک، منجر شوند. شما می توانید یک لایه 54/2 سانتیمتری هم روی خاک از این کودها قرار دهید.

برچسب ها را بخوانید.

وقتی شما بسته کودی را می خرید روی آنرا مطالعه کنید. برخی کارخانه ها لیست مواد غذائی موجود در این بسته را روی آن درج نموده اند و البته برخی هم اینکار را انجام نمی دهند. هر چه سن کود تولیدی بیشتر باشد کود بهتری است. بعبارت دیگر تجزیه مواد کافی، و اوره حیوانی از آن جدا شده است.

یکی از راههائی که کود تازه یا بعبارتی داغ را می توانیم تعدیل کنیم این است که آنرا در معرض هوا قرار دهیم . اگر کود تازه ای داشتید که بوی آمونیم میداد باید بمدت 6 هفته آنرا در معرض هوا قرار دهید. مکرر آنرا در این 6 هفته زیر و رو کنیم و هرگز کود تازه مصرف نکنیم.

کودها

کودهای گاوی تولید شده (از مدفوع گاو شیرده یا گوساله) حاوی 1 تا 2 درصد نیتروژن، 3/0 تا 5/0 درصد فسفر و 5/0 تا 1 درصد پتاسیم است. کودی که از گاو شیری بدست می آید مقادیر نمک کمتری نسبت به کودی دارد که از گوساله بدست می آید. کودی که تازه نباشد و بمدت کافی از زمان تولید آن توسط حیوانات گذشته باشد، کودی مناسب برای سبزیجات، گیاهان یکساله و چند ساله می باشد.

کود بدست آمده از مرغ هم کود غنی و عالی است، بطوریکه تا 3 درصد نیتروژن، 4 درصد فسفر و 3 درصد پتاسیم دارد، هر چند که بوی شدیدی دارد. این کود موجب به اصطلاح "سوزانیدن" برخی گیاهان می شود. بنابر این نباید در گیاهان حساس یا گیاهانی که درارای ریشه سطحی هستند، استفاده شود. اگر این کود بطور مناسب استفاده شود رشد سریع سبزیجات و گیاهان یکساله را در پی دارد.

برای جلوگیری از سوزانده شده گیاه توسط این کود، این کود را باید در ضخامت کمتر از 5/2 سانتیمتری در روی زمین پخش کرده و تا حد امکان در عنق بیشتری با خاک مخلوط کنیم.

برخی از باغ وحش ها، کودها را از حیوانات مختلف جمع آوری و بسته بندی می کنند. کود فیل بهترین کودی است که از این حیوان گاه خوار جمع آوری می شود.

حالت دهنده های خاک

کمپوست های شهری اغلب از چمن های چیده شده، برگ درختان و باقیمانده هرس گیاهان و البته زباله های شهری،ابتدا به کمپوست تبدیل شده و سپس در بسته هایی فروخته شده یا رایگان داده می شود. کمپوست، بافت خاک را بهبود می دهد و ظرفیت نگهداری خاک را افزایش می دهد و مواد غذایی را به تدریج آزاد می کند. ارزش غذایی این مواد متفاوت خواهد بود. 3/1 تا5/1درصد نیتروژن، 15/0 تا 22/0 درصد فسفر و 44/0 تا 60/0 درصد پتاسیم .

کمپوست قارچی، که در مزرارع پرورش قارچ تولید می شود، از نظر میزان نیتروژن و فسفر کم، ولی از نظر میزان پتاسیم، مقادیری کافی پتاسیم را دارد که این کمپوست برای گلهایی مثل رز قرمز مناسب است .این کود به علت خاصیت قلیایی در خاکهای اسیدی هم نتیجه خوب می دهد.

پیت و خزه اسفاگنوم، برای نگهداری و رطوبت خاک و حل کردن مشکل خاک هایی که دانسیته بالا دارند (خاک سنگین) مناسب هستند. پیت، اسیدیته خاک را افزایش می دهد و برای گیاهان اسیدی دوست مثل آزالیا و گل صد تومانی مناسب است .

پیشنهاد می شود که لایه ای از پلاستیک روی خاکی که با پیت مخلوط شده است کشیده شده، سوراخهایی در آن تعبیه و قطره قطره، آب به آن اضافه شود. بیشترین پیت موس، از کانادا تولید می شود و خطر کم شدن این منبع نیز احساس می شود.

ورمی کمپوست ها یا کودی که به کمک کرم خاکی تولید می شود و مخصوصاً کودی که از پوسته های برنج تولید می شود بیشتر در مناطقی که محصولاتی مثل برنج و امثال آن را دارند مورد نظر هستند ولی از لحاظ ارزش غذایی کودی اهمیت کمتری نسبت به موارد اشاره شده در بالا دارند.


منبع:
leaf.mihanblog.com





برچسب ها: راهنمای انتخاب و استفاده از تقویت کننده های طبیعی خاک،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم

رازیانه «دارویی»

کلیات گیاه شناسی

رازیانه گیاهی است معطر
، علفی و دوساله که ارتفاع آن تا 2 متر می رسد ساقه آن دارای شیارهای هم دریف و موازی می باشد برگهای آن نازک و نخی مانند شود است .گلهای رازیانه زرد وبصورت خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود . یوته رازیانه کوچک و بطول حدود 8 میلیمتر و عرض 3 میلیمتر بوده و دارای بوئی معطر و طعمی شیرین می باشد .
رازیانه درمناطق مدیترانه ای بخوبی رشد می کند و در ایران در مناطق شمالی کشور دردامنه های کوههای البرز بطور خود رو می روید .
رازیانه دارای حدود 10% روغن
، کمی مواد قندی و مس ویلاژ و حدود 4% اسانس می باشد . روغن رازیانه دریا 4% اسید پال میتیک، 22% اسید اولیئک، 14% اسید لینوئیک و 60% اسید پتروسلینیک می باشد.
اسانس رازیانه که از تقطیر میوه آن بوسیله بخار بدست می آید مایعی است زرد .

در صد گرم برگ رازیانه تازه مواد زیر موجود است :
آب    90 گرم
پروتیئن    2/5 گرم
چربی    0/4 گرم
مواد نشاسته ای     ا4/5 گرم
کلسیم    100 میلی گرم
فسفر    50 میلی گرم
آهن    2/5 میلی گرم
پتاسیم    400 میلی گرم
ویتامین آ    3500 واحد
ویتامین ث    30 میلی گرم

خواص دارویی

رازیانه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . ریشه رازیانه گرمتر از بقیه قسمت های گیاه است .

   1. رازیانه اثر زیاد کنده شیر را در زنان شیر ده دارد و بدین منظور می توان از دم کرده رازیانه استفاده کرد .
   2. اشتها آور و مقوی است .
   3. نفخ و گاز معده رااز بین می بر د .
   4. قاعده آور است .
   5. برگهای رازیانه ادرار آور است .
   6. جوشانده ریشه رازیانه ملین و مسهل است .
   7. روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین یم برد .
   8. حالت تهوع رابر طرف می کند .
   9. برای برطرف کردن آُسم
، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه بمقدار سه فنجان در روز استفاده کنید .
  10. برای رفع اسهال رازیانه را با زیره سبز به نسبت مساوی دم کرده و به مریض بدهید .
  11. میتوان از رازیانه به عنوان داروی ضد نفخ بصورت زیر استفاده کرد :5 گرم پودر انیسون و 5 گرم پودر زیره کرمان
، 5 گرم پودر تخم گشنیز و 5 گرم پودر رازیانه رابا هم مخلوط کرده در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید سپس آنرا صاف کرده و کم کم بنوشید.
  12. رازیانه بعلت داشتن هورمون زنانه رشد دخترها را جلو می اندازد .
  13. رازیانه مغز را فعال می کند .
  14. ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هستند می توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .
  15. دردهای مفاصل را برطرف می کند .
  16. اشتها را زیاد می کند .
  17. برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .

طرز استفاده:

   1. دم کرده رازیانه : مقدار یک قاشق چایخوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید .
   2. دم کرده برگ رازیانه : 30 گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت ده دقیقه دم کنید . این دم کرده مقوی اعصاب بوده و هضم غذا را سریع می کند .

مضرات: رازیانه چون گرم است بنابراین برای گرم مزاجها خوب نیست و اینگونه افراد باید آنرا با سکنجبین بخورند. زیاده روی در مصرف رازیانه معده را سست کرده و تشنج می آورد.

جودوسر «دارویی»

کلیات گیاه شناسی
جو دوسر از قدیم‌الایام توسط مردم ژرمن و اسلاو کشت می‌شده است. گیاهی است یکساله که ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد میوه آن خوشه‌ای و دراز و دارای غلافی دو سر می‌باشد. جو دو سر دو نوع می‌باشد که به نام بهاره و پاییزه نامیده می‌شود این گیاه علوفه خوبی برای حیوانات مخصوصا اسب است.

ترکیبات شیمیایی
جو دو سر دارای حدود 7 درصد مواد چرب، 14درصد مواد ازته و 60 درصد مواد نشاسته‌ای می‌باشد. به علاوه ارسنیک، اسید اگزالیک و ید نیز در آن وجود دارد.

خواص داروئی
جو دو سر از نظر طب قدیم ایران معتدل یعنی نه سرد است و نه گرم. البته عده‌ای عقیده دارند که این گیاه کمی خشک است.

    * جو دو سر در کاهش کلسترول خون اثر معجزه آسایی دارد.
    * مقوی اعصاب است.
    * ضد عفونی کننده بدن می‌باشد.
    * تقویت کننده بدن می‌باشد.
    * ادرارآور و ملین است و یبوست رابرطرف می‌کند.
    * مقوی قلب و خون است.
    * تسکین دهنده درد است.
    * جوشانده جو دو سر در برطرف کردن بیماریهای پوستی و اخلاط خونی نیز موثر است.
    * برای لاغر شدن هر روز جو دو سر بخورید.
    * اگزما را درمان می‌کند.
    * این گیاه اثر ضد سرطان دارد. استفاده مدام این گیاه از سرطان جلوگیری می‌کند.


به «دارویی»

مقدمه
به درخت کوچکی است که پوست ساقه و تنه آن قهوه‌ای بوده و در اکثر نقاط اروپا، نواحی مدیترانه، آسیا و آفریقای شمالی می‌روید. برگهای آن پوشیده از کرک و صاف است. گلهای آن درشت، به رنگ سفید و یا صورتی و دارای پنج گلبرگ می‌باشد. میوه رسیده زرد رنگ، گرد و یا به شکل گلابی است و در سطح آن پوشیده از کرک بوده و دریا طعمی مطبوع، شیرین و یا کمی ترش است.

به سرشار از ویتامین‌های A و B و املاح آهکی و تانن است. به دارای پروتید، گلوسید، لیپید و آب است و صد گرم آن تولید 112 کالری انرژی می‌کند. این میوه مقوی معده و متوقف کننده اسهال‌های ساده و خونی است. در ورم حاد در روده‌ها، خونریزی‌های قاعدگی و بواسیری، اثر بسیار موثری دارد. به ضمن تقویت اعمال دستگاه گوارش، مخاط و سرفه کاملا موثر است. دم کرده برگهای به برای تسکین سرفه شهرت فراوان دارد.

خواص داروئی میوه

    * به تقویت کنده قلب است.
    * ادرار آور است.
    * نرم کننده سینه است.
    * مقوی معده و دستگاه هاضمه است.
    * قابض است.
    * خونریزی را بند می‌آرود.

    * به ترش برای تنگی نفس مفید است.
    * به ترش استفراغ را بند می‌آورد .
    * اسهالهای ساده و اسهال خونی را درمان می‌کند.
    * به بهترین و مفیدترین میوه برای مسلولین است.
    * خونریزی از رحم را متوقف می‌کند.
    * اثر مفید روی بواسیر دارد.
    * برای هضم غذا مفید است.

خواص به دانه

    * لعاب به دانه را روی زخمها و سوختگیها بگذارید تا باعث شفای سریع آنها شود.
    * ضد تب است.
    * اسهال خونی و ساده را درمان می‌کند.
    * برای درمان جراحات گلو موثر است.
    * سرفه را برطرف می‌کند.
    * برای التیام ترک پوست دست و بدن، نوک پستان، لب و بواسیر لعاب به دانه را روی موضع بمالید.
    * برای درمان خشکی زبان و دهان مفید است.
    * آفتاب زدگی را با مالیدن لعاب به دانه بر روی پوست درمان کنید.
    * جویدن به دانه برای تقویت نیروی جنسی مفید است.


خواص دم کرده گل و شکوفه به

    * سردرد را برطرف می‌کند.
    * مقوی معده است.
    * سینه را صاف و تقویت می‌کند.
    * سرفه کودکان را برطرف می‌سازد.
    * برای درمان بی‌خوابی دم کرده گل را با آب بهار نارنج مخلوط کرده و قبل از رفتن به رختخواب بنوشید.

خواص روغن به

    * سرگیجه را برطرف می‌کند.
    * برای مداوای زخمهای دهان مفید است.
    * خونریزی ریوی را درمان می‌کند.
    * اسهال مزمن را برطرف می‌کند.
    * دوست کبد است و ورم کبد را رفع می‌کند.
    * زخم روده‌ها را درمان می‌کند.

خواص برگ و شاخه‌های به

    * جوشانده برگ درخت به ورم چشم را مداوا می‌کند.
    * زخمها را با جوشانده برگ به بشوئید.
    * ضماد برگ درخت به برای ورم چشم مفید است.

طرز استفاده

    * شیره به: 50 گرم به را خرد کرده با 50 گرم عسل یا شکر مخلوط کنید و در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا روی چراغ گذاشته تا بجوشد و حجم آن به نصف تقلیل یابد.

    * جوشانده دانه به: 30 گرم به دانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و آنقدر بجوشانید تا به صورت ژله درآید.

    * جوشانده برگ درخت به: 30 گرم برگ درخت به را در یک لیتر آبجوش ریخته و مدت چند دقیقه بجوشانید.

    * دم کرده گل به: 30 گرم گل به را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت پنج دقیقه بگذارید تا دم بکشد.

    * لوسیون پوست به: این لوسیون برای از بین بردن چین و چروکهای پوست از هر کرم دیگری موثرتر است.

    * روغن به: به را تکه تکه کرده و بپزید سپس آب آنرا بگیرید و با دو برابر وزن آن روغن زیتون مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا تمام آب آن بخار شود و فقط روغن باقی بماند البته دقت کنید که روغن نسوزد.

کاربرد به در درمان برخی از بیماریها

    * رفع سرفه: 25 تا 30 گرم برگ تازه یا خشک به را در یک لیتر آب جوش دم کنید پس آن را از صافی بگذرانید سه بار در روز بنوشید بار سوم را قبل از خواب بنوشید این دم کرده برای رفع سرفه بکار می‌رود. همراه با بهار نارنج خواب راحتی را نصیب انسان می‌کند.

    * درمان اسهال: چند به درسته را بپزد. در پارچه تمیزی آنقدر فشار بدهید تا شیره‌اش خارج بشود. ده برابر وزنش شکر به آن افزوده بگذارید بپزد تا آنکه مایع غلیظی بدست آید. برای درمان اسهال روزانه سه قاشق از شربت را بنوشید.

    * درمان گلو درد: یک قاشق شربت را به را در یک لیوان آب گرم رقیق کنید و به صورت غره غره به کار ببرید. برای درمان گلو درد بسیار مناسب است.

    * رفع التهاب پلک، استراحت چشمان خسته: چند قاچ به تازه را مستقیما روی موضع درد قرار بدهید. البته باید قبل از این کار به را به دقت بشوئید.

    * ترکیدگی پوست: یک قاشق قهوه خوری به دانه را در شب و در یک فنجان آب سرد خیس کنید صبح آن را صاف کنید آب غلیظی بدست می‌آید که ترک پوست و لب سوختگی پوست را از طریق ماساژ درمان می‌کند.

    * درمان ورم روده بزرگ: به سرشار از تانن است و این ماده براتی ورم معده موثر است بنابراین کمپوت به و شربت به برای رفع این ناراحتی مفید است. 40 تا 50 گرم به را ریز ریز کرده، حدود 15 دقیقه در یک لیتر آب بجوشانید و مصرف کنید.

    * درمان ورم معده: 4 گرم به دانه را در 120 گرم آب سرد بخیسانید. پس از خیش خوردن، آنقدر با قاشق آن را بهم بزنید تا مایعی به شکل سفیده تخم مرغ بدست آید. پس هر موقع میل داشتید از آن بنوشید.

    * درمان بی‌خوابی: در موقع بی‌خوابی شدید، یک مشت به تازه را بچینید و با یک لیتر آب جوش 10 دقیقه بخیسانید. پس از خوردن آن را صاف کنید و با شکوفه نارنج مخلوط و شیرین کنید. هر شقب موقع خواب یک یا دو قاشق از آن بنوشید تا به خواب آرامی فرو رفتید.

    * درمان عصبانیت: مصرف یک قاشق از شربت برگ (طرز تهیه همان است که در قسمت بی‌خوابی گفته شد) چاره ساز این ناراحتی است.

زیانها
تفاله به سنگین و بهتر است از پخته یا مربا یا لااقل آب آن استفاده بشود. مربای به و خود آن برای سینه و ریه و معده‌های وضعیت خوب نیست و اشخاصی هم که مبتلا به رعشه هستند بهتر است تا برطرف شده بیماریشان از آن مصرف نکنند.

انگور «دارویی»

مقدمه
درخت انگور که درخت مو نیز نامیده می‌شود درختچه‌ای است بالا رونده که از دیوار و درختان مجاور بالا می‌رود. ساقه آن گره‌دار و دارای برگهای متناوب است. برگهای انگور دارای پنج لوب دندانه‌دار و به رنگ سبز تیره می‌باشد. گلهای آن کوچک، مجتمع و به صورت خوشه ظاهر می‌شود. میوه درخت انگور، گوشت‌دار و شیرین و برگهای مختلف است.

ترکیبات شیمیایی
برگ مو دارای ساکارز، لوولز، اینوزیت Inosite، مواد نشاسته‌ای و تعدادی اسیدهای آلی است. دم خوشه انگور دارای تانن، مواد رزینی، تارتارات پتاسیم و اسیدهای آلی است. غوره ک میوه سبز رنگ و نارس انگور است که دارای طعم ترش می‌باشد. غوره دارای اسیدهای آلی مانند اسید مالیک، اسید فرمیک، اسید سوکسینیک، اسید اگزالیک، اسید گلوکولیک و قند می‌باشد.

پوست انگور دارای تانن، تارتارات پتاسیم، اسیدهای آزاد و مواد معدنی می‌باشد. در هسته انگور مقداری روغن و تانن موجود است. روغن هسته انگور به رنگ زرد مایل به سبز است. این روغن فاقد بو و دارای طعمی مطبوع می‌باشد. روغن هسته دارای تری گلیسیرید، اسید اولئیک، اسید پالمتیک، اسید لینولئیک، اسید استئاریک و اسید آراشیک می‌باشد.
خواص درمانی میوه انگور

    * اخلاط بدن را متعادل می‌کند.
    * بسیار مقوی و مغذی است.
    * خون را تصفیه می‌کند.
    * سینه و ریه را صاف و تمیز می‌کند.
    * برطرف کننده یبوست است.
    * انگور برای درمان ورم معده و روده مفید است.
    * در درمان سل ریوی و سیاه سرفه موثر است.
    * برای درمان اسهال خونی از انگور استفاده می‌شود.
    * برای درمان نقرس بسیار مفید است.
    * آنهایی که معده ضعیف دارند باید انگور را بدون پوست بخورند زیرا پوست آن دیر هضم است و موجب دل درد، نفخ و عوارض دیگر می‌گردد.
    * انگور بهترین میوه برای کسانی است که می‌خواهند لاغر شوند و بدن خود را از اسید اوریک، سنگهای صفراوی و مسمومیت ناشی از سرب یا جیوه پاک کنند. اینگونه اشخاص باید در هر هفته به مدت 2 روز فقط آب انگور بخورند و رژیم آب انگور بگیرند.
    * برای تقویت و طراوت پوست و همچنین روشن کردن رنگ پوست، آب انگور تازه را با یک تکه پنبه بصورت بمالید و پس از ده دقیقه با آب نیمگرم محتوی کمی جوش شیرین بشویید.
    * زیاده روی در مصرف آب انگور بطور مداوم ایجاد سنگ کلیه می‌کند.

خواص طبی هسته انگور

    * دارای تانن است بنابراین قابض است.
    * اسهال را برطرف می‌کند.
    * ترشح ادرار و اسپرم را کم می‌کند.
    * گرد هسته انگور را برای درمان به مسلولین می‌دهند.
    * هسته انگور برای آنهایی که مثانه و کلیه ضعیف دارند مضر است.

خواص طبی پوست انگور

    * پوست انگور را خشک کرده و می‌سوزانند خاکستر بدست آمده را برای درمان اکثر زخمها استفاده می‌شود.
    * پوست انگور دیر هضم است و بهتر است که در موقع خوردن پوست آنرا بیرون آورد. خواص طبی غوره غوره که به انگلیسی Un-ripe grape نامیده می‌شود از نظر طب قدیم ایران سرد و قابض است.
    * در درمان ورم مخاط دهان و نرمی لثه‌ها موثر است.
    * آب غوره برای درمان چاقی مفرط مفید است.
    * بیماری اسکوربو که به علت کمی ویتامین C در بدن می‌باشد با آب غوره درمان می‌شود.
    * آب غوره چون دارای تارتارات پتاسیم است برای درمان سیاتیک و رماتیسم حاد بسیار مفید است.
    * در دفع زردی موثر است.
    * خوردن آب غوره بلوغ دختران را جلو می‌اندازد و قاعده را باز می‌کند.
    * حرارت و صفرای بدن را دفع می‌کند و روده‌ها را ضد عفونی می‌کند.
    * برای برطرف کردن ورم گلو آب غوره قرقره کنید.
    * برای دفع کرم و روده و تقویت معده باید به مدت پنج روز آش آب غوره همراه با زیره سیاه مصرف کنید البته در این مدت باید از خوردن غذاهای سنگین اجتناب نمائید.
    * آب غوره درمان کننده پا درد و کمر درد می‌باشد. برای معالجه می‌توان بمدت ده روز آش آب غوره مصرف نمود . البته از خوردن غذاهای سنگین در این مدت اجتناب کرد.

خواص طبی برگ مو

    * برگ مو قابض است.
    * دم کرده برگهای جوان مو اسهال خونی را برطرف می‌کند.
    * برای خونریزیها مفید است.
    * در رفع نقرس و زردی موثر است.
    * استفراغ را برطرف می‌کند.
    * در رفع اختلالات گردش خون مربوطه به دوره بلوغ و یائسگی موثر است.
    * هنگامی که پوست صورت قرمز می‌شود و ملتهب است خوردن دم کرده آن اثر مفید دارد.
    * گرد برگهای جوان و خشک شده مو، اثر خوبی در رفع خونریزیهای رحیم و خون آمدن از بینی دارد.
    * برای برطرف کردن سرمازدگی دست و پا جوشانده برگ مو را تهیه کرده و دست و پا را به مدت 15 دقیقه در آن قرار دهید.
    * برای تهیه دم کرده برگ مو، مقدار 15 تا 20 گرم برگ مو را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید 10 دقیقه بماند.
    * از دم کرده برگ مو می‌توان برای شستشوی چشم در مورد ورم ملتحمه استفاده کرد.
    * دم کرده برگ مو برای رفع واریس مفید است.



منبع: رشد




برچسب ها: خواص درمانی جو دوسر.انگور .به.رازیانه «دارویی»،
نوشته شده در تاریخ جمعه 20 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم
وسایل و لوازم مورد نیاز برای پیوند زدن گیاهان

این ادوات عبارتند از : اره بزرگ و کوچک - داسک - قیچی باغبانی - چاقوی پیوند زنی - داس مخصوص جهت تهیه پایه در پیوند اسکنه - ریسمان و چسب پیوند می باشد.

ریسمانی که در پیوند زدن به کار می رود باید دارای شرایط زیر باشد :

1- در مقابل آفتاب و رطوبت زود نپوسد.

2- ریسمان باید به اندازه کافی قابل کشش باشد تا مانع نمو قطری پایه در محل پیوند نگرددزیرا اگر ریسمان فاقد این خاصیت باشد پیوندک از بالای محل پیوند نمو زیاد نموده و متورم می گردد در صورتی که پایه در آن نقطه نازک و ضعیف می ماند و این امر ممکن است در آتیه باعث سستی درخت پیوندی گردیده و در اثر جزیی حادثه و یا وزش باد نسبتاً شدیدی قسمت پیوندی درخت از پایه جدا شود.

3- ریسمانی که برای بستن به کار می رود نباید در اثر رطوبت کوتاه شود و یا به اصطلاح معروف «آب برود» زیرا در این صورت ریسمان کوتاه شده به پایه و پیوندک فشار وارد آورده مانع نمو و رشد قطری شاخه می گردد. در عین حال رطوبت و حرارت نباید موجب طویل شدن ریسمان گردد چه در این جالت ریسمان از دو شاخه باز شده و نتیجه مطلوب ازبستن پیوندک و پایه حاصل نمی شود.هر اندازه درخت قوی و ضخیم تر است ریسمان نیز باید کلفت تر و محکم تر باشد.

4- ریسمان باید به اندازه کافی محکم باشد تا در اثر قطور شدن شاخه ریسمان قبل از موقع مناسب پاره نشود.

انواع ریسمان

ریسمانهای مختلفی که برای بستن پیوندک به کار برده می شود عبارت است از : ریسمان پشمی - پنبه ای - علفی و یا پوست پاره ای از درختان مانند پوست درخت بید و غیره.

برای بستن انواع پیوند های نازک و متوسط ریسمان پشمی وسیله خوبی است .رطوبت در این نوع ریسمانها تاثیر ندارد.مخصوصا اگر در موقع تهیه آنها شم مورد استفاده را مدتی در روغن گذارده باشند. قوه کشش پشم نیز به اندازه کافی می باشد.

در رسمان پنبه ای نیز تغییرات جوی مخصوصا رطوبت تاثیر نداردولی قوه کشش آن کم است و در بستن درختان سریع الرشد مانع نمو قطری محل پیوند می شود .ریسمان پنبه ای بیشتر برای بستن درختان ضخیم و آنهایی که نمو و رشد قطری کمی دارند مورد استفاده قرار می گیرد.

ماده ای که برای این منظور مورد استفاده قرار می گیرد ، چسب پیوند نام دارد و باید دارای خواص زیر باشد:

1- چسب پیوند باید در مقابل گرمای خورشید اب نشود زیرا در این صورت جوانه هایی که زیر محل پیوند قرار گرفته است ، در اثر ذوب چسب پوشیده شده و از فعالیت و نمو باز می ماند.

2- چسب پیوند باید به نحوی ترکیب شود که در مقابل سرمای اتفاقی ترک نخورد و منفذی بزای تبخیر پیوند و دخول آب و هوا زیر پیوند و پوست درخت ایجاد نشود.

3- چسب پیوند باید به اندازه کافی نرم باشد تا بتوان آنرا به آسانی روی شکافها و درخت مالید .

4- چسب پیوند باید غیر قابل نفوذ به آب و هوا باشد.

5- چسب پیوند باید از موادی ترکیب شده باشد که مضر برای سلامتی درخت نباشد ، یعنی پوست درخت را نسوزاند و سلولهای جوان را نکشد.

چسب پیوند از مخلوط کردن اجسام مختلف که هر کدام دارای چند یا یکی از خواص نامبرده می باشد به دست می آید و این اجسام عبارت است از : صمغ -سقز - قیر- زفت - موم - پیه- روغن کتان - پارافین - دوده - گل افرا - و در بعضی موارد الکل و تربانتین . در عمل تعداد معینی از اجسام نامبرده را به نسبت معین با یکدیگر مخلوط نموده مورد استفاده قرار می دهند.

ترکیب و تهیه چند نوع چسب

مخلوط اول : زفت 300 گرم - رزین 100 گرم - موم 50 گرم - پیه 25 گرم - گل افرا 25 گرم.

کلیه مواد نامبرده به غیر از گل افرا را بعد ازخرد کردن باهم ذوب نموده پس از ان گل افرا را اضافه می کنند.بعد از آنکه در اثر به هم زدن ملوط یکنواختی تهیه شد ، ان را در آب سرد ریخته آنقدر مالش می دهند تا یک جسم کروی و سفتی به دست اید.

مخلوط دوم: رزین 250 گرم - زفت 750 گرم - پیه 250 گرم - و گل افرا 500 گرم .رزین و زفت از طرفی و پیه از طرف دیگر علیحده ذوب و بعداً مخلوط شده به مجموع مواد مذاب نامبرده گل افرا را اضافه می کنند.

مخلوط سوم : رزین 5 قسمت - زفت 3 قسمت - پیه 1 قسمت - گل افرا 2 قسمت.

دو جسم اول را علیحده و پیه را جداگانه ذوب نموده باهم مخلوط می کنند و بعد گل افرا را اضافه می نمایند.

مخلوط چهارم : موم 2 قسمت - صمغ (رزین) 4 قسمت - پیه 1 قسمت.

مخلوط پنجم: موم 400 گرم - پیه 150 گرم - سقز 100 گرم.

مخلوط ششم : موم 5 قسمت صمغ (رزین) 16 قسمت -روغن کتان 1 قسمت - دوده یا افرا 2 قسمت.

به طوریکه ملاحظه می شود انواع چسب و طرز تهیه آن متفاوت است و هر باغبان باید مطابق آب و هوای منطقه خود با مواد نامبرده چسب مناسبی تهیه کند.

چسب سرد

مخلوط اول : رزین 1000 گرم - موم 500 گرم - الکل 180 سانتی متر مکعب

مخلوط دوم: زفت 5000 گرم - گچ نرم 1200 گرم - اکل صنعتی 900 گرم - تربانتین 600 گرم موم 100 گرم.

زفت و موم را جداگانه ذوب نموده مخلوط می کنند سپس الکل و تربانتین را با هم در مخلوط بالا ریخته مدتی هم می زنند بعد گچ را به تدریج اضافه می کنند و آنقر هم می زنند تا محلول یک دستی به دست آید.این چسب مانند کلیه چسب های سرد باید پس از سرد شدن مورد استفاده قرار گیرد.

مخلوط سوم : زفت 1100 گرم - پیه 500 گرم - موم 250 گرم - الکل صنعتی 250 گرم.

برای نگهداری چسب سرد باید مقدار کمی از آن را در جعبه فلزی که در آن کاملاً بسته شود و هیچ منفذی برای تبخیر الکل یا تربانتین نداشته باشد قرار دهند.

طرزاستعمال چسب پیوند

هنگام استعمال چسب نکات زیر باید مورد توجه قرار گیرد:

1- کلیه زخمهای درخت و محل پیوند را باید فوراً و بدون وقت پس از انجام عمل پیوند با چسب بپوشانند.

2- در مصرف چسب نباید صرفه جویی کرد یعنی با ید به مقدار زیاد آن را روی زخمهای درخت قرار داد.تا از نفوذ آب و هوا زیر پوست گیاه به حداکثر و به طور موثری جلوگیری به عمل آید.

3- در انتهای پیوندک اگر بریدگی وجود داشته باشد باید آن را نیز زیر چسب پیوند پوشانید.

4- در صورتی که چسب گرم مورد استفاده قرار گیرد درجه حرارت آن باید به اندازه ای باشد که انگشتان بتوانند تحمل آنرا بنمایند زیرا در غیر اینصورت گرمای زیاد چسب باعث سوختن پوست و کشته شدن سلولهای زنده طبقه مولد و بطور کلی تمام سلولهای نبات که با چسب تماس دارند می گردد.


منبع:
انجمن علمی پردیس کورش کبیر





برچسب ها: وسایل و لوازم مورد نیاز برای پیوند زدن گیاهان،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم

هرس درختان گردو

طبق بررسی های انجام شده در مورد پراکندگی و سرزمین اصلی گردو، مناطق آسیای غربی و مرکزی وطن اصلی گردو می باشد. گردو یک درخت یک پایه می باشد و گل های نر روی شاخه های یک ساله و گل های ماده به صورت انتهایی روی شاخه های سال جاری تشکیل می شود. درختان گردو از لحاظ محصول و رشد و نمو در ارتفاعات زیاد از کمیت و کیفیت بهتری برخوردار می باشند. در درختان گردو اصولا کمتر اجرا می شود ولی گاهی لزوما اجرای پاره ای عملیات در باغ ایجاب می نماید که درخت را به منظور تسهیل عملیات حتی الامکان کوتاه نمایند. درختان گردو را به صورت پابلند و نیمه پا بلند و در انواع پا کوتاه شکل جامی هرس می کنند. معمولا ارتفاع درخت گردو را اگر نهال سالم باشد 130 سانتی متر در نظر می گیرند و طوری هرس می کنند که بتوان روی ساقه آن سه بازو به فواصل 30 تا 40 سانتی متر داشته باشند.

جوانه های مهم در گردو عبارتند از:

1-    جوانه فوقانی: این جوانه ظاهری کاملا برجسته و شاخص و ضخیم می باشد به طوری که حجم دوم آن کوتاه بوده و در اصطلاح آن را جوانه گردن می گویند.

2-    جوانه تحتانی: این جوانه پایین تر از جوانه فوقانی قرار گرفته و خود جوانه ای مجزا است. این جوانه گرد و برجسته بوده و آن را نیز جوانه جانشین می نامند.

هر دو جوانه ذکر شده در بالا در روی شاخه های قوی غالبا به طور مشخص قرار دارند و گاهی کاملا به هم نزدیک و چسبیده هستند و در پاره ای از موارد تا حدود یک سانتی متر از هم فاصله دارند. پس از کمی رشد جوانه فوقانی با تنه یک زاویه تنگ می سازد و اگر جوانه تحتانی یا جانشین را مورد توجه قرار دهیم می بینیم زاویه ای قائمه داشته و اغلب شاخه های محکمی را تولید می کنند لذا بهتر است از جوانه تحتانی یا جانشین برای تولید شاخه استفاده شود.

هرس سال اول:

در روی نهال یک ساله گردو و پس از آنکه ساقه آن فرم گرفت کلیه جوانه ای گردن یا فوقانی به استثنای جوانه های تحتانی یا جانشین را حذف کرده و پس از روییدن جوانه های جانشین سه بازوی اصلی و قوی به فواصل 30 تا 40 سانتی متر بین آنها انتخاب و بقیه را حذف می کنند.

هرس سال دوم:

در سال دوم هنگامی که برگ ها خزان کردند دنباله سرشاخه ها را نیز مجددا حذف می نمایند. پس از قطع قسمت های ضعیف شده و جست های نارس کلیه جوانه های گردن را به استثنای جوانه های انتهایی که از آنها شاخه های سال بعد می روید و معمولا تمایل بیشتری هم به بار نسشتن دارند، حذف می نماییم. به هنگام فصل رشد گیاهی، شاخه های فرعی زیادی روی بازوهای اصلی می رویند که آنها را به دو دسته تقسیم می کنند:

1- شاخه هایی که دائمی هستند و در فواصل معینی روی شاخه نگه داری می شوند.

2- شاخه های موقت که بایستی به تدریج آنها را حذف نمود. رشد شاخه های دائمی را با سر کردن تقویت می کنند و سایر جست ها را نیز با خم کردن آنها به حالت افقی در می آورند تا زودتر به بار بنشینند. البته در هر دو حالت از رشد شاخه های مضاعفی که از جوانه های گردن می رویند، جلوگیری و بر عکس جست های کوچک قسمت زیرین بازو ها را نگاه داری می نمایند. زیرا روی چشمک جست های کوچک و زیرین شاخه ها ایست که گل های دیر رس یا نر می رویند و عمل تلقیح را تکمیل می کنند. چشمک های گردن را با چاقو یا هر تیغ تیز مکانیکی قبل از باز شدن یا پس از آنکه جست های تازه و سبزی از آن روییدند، حذف می کنند. بهترین موقع هرس کمی پس از باز شدن جوانه ها است زیرا در این حالت به خوبی می توان جوانه های قوی را تشخیص داد. محل برش بایستی درست در بالای جوانه باشد و پس از برش محل آن را با چسب مخصوص باغبانی پوشاند.

هرس باردهی:

هرس باردهی در گردو به منظور زودتر به بار نشستن درخت می باشد. در پاره ای ازدرختان گردو که رشد رویشی زیادی دارند با کاهش میزان آب و ازت می توان فعالیت آن را مهار کرد. عمل مهرا کردن در درختان گردو روش های متعددی از قبیل کاشت علف ها یا ایجاد پوشش سبز و بالاخره ایجاد رقابت بین ریشه های علوفه و در مضیقه گذاشتن، تا در نتیجه درخت ضعیف شده و زودتر به بار بنشیند. عمل تضعیف درختان قوی با قطع قسمتی از ریشه میسر است ولی امکان دارد ضایعات حاصله خسارات زیادی به بار آورد. مناسب ترین روش در تسریع عمل باردهی عبارت است از:

خم کردن یا به طور افقی قرار دادن شاخه های فرعی و یا سایر اقسام هرس می باشد. عملا با خم کردن شاخه های فرعی در سال چهارم جوانه های روی شاخه های فرعی تحریک شده و در بعضی مواقع در همان سال یا سال بعد تبدیل به شاخه های میوه دهنده می شوند. هرس میوه از 7 تا 9 سالگی به بعد موجب تسریع در رشد شاخه های باردهنده و تقویت آنها خواهد شد.

منبع:
انجمن علمی مهندسی باغبانی دانشگاه اراک




برچسب ها: هرس درختان گردو،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم

کلیات گیاه شناسی
کنجد گیاهی است یکساله با ارتفاع حدود یک متر که قسمت انتهایی ساقه آن پوشیده از کرک است. برگهای آن بیضی، باریک و نوک تیز است. گلهای آن به رنگ سفید و یا قرمز بطور تک‌تک در کناره برگهای قسمت انتهایی ساقه ظاهر می‌شود. میوه این گیاه به صورت کپسول و محتوی دانه‌های کوچک و مسطح و بیضوی است که دانه کنجد نامیده می‌شود و قسمت مورد استفاده این گیاه است. وطن اصلی کنجد هندوستان است که از آنجا به نقاط دیگر دنیا راه یافته است. در حال حاضر چین بزرگترین تولید کننده کنجد در دنیا می‌باشد. در ایران نیز مقداری کنجد تولید می‌شود که بیشتر آن به مصرف تهیه روغن و حلوا می‌رسد.

ترکیبات شیمیایی
کنجد دارای پروتئین، ویتامینهای B,D,E,F و لسیتین می‌باشد. مقدار روغن آن در حدود 50% است. روغن کنجد مرکب از حدود 70% اسیدهای جرب اشباع نشده مانند لینولئیک اسید، ‌اولئیک اسید و مقداری اسیدهای چرب اشباع شده مانند اسید پالمتیک و آراشیدیک اسید می‌باشد. روغن کنجد یکی از روغنهای اشباع نشده و مفید برای بدن است و در آمریکای شمالی و کانادا به مقدار زیاد مصرف می‌شود و دلیل آن این است که این روغن نه فقط کلسترول بدن را بالا نمی‌برد بلکه آنرا کاهش می‌دهد.
طرز تهیه روغن کنجد
برای تهیه روغن کنجد معمولا دانه‌ها را می‌شویند تا رنگ روی آن از بین برود سپس دانه‌ها را آسیاب کرده و در آب می‌ریزند تا پوست آن که سبک است روی آب بیاید که آنرا می‌گیرند. بعد دانه‌ها را خشک کرده و در آب جوش می‌ریزند و خمیر می‌کنند. این خمیر را تحت فشار قرار داده تا روغن آن جدا شود. این روغن را روغن سرد فشار اول می‌نامند و از تفاله باقیمانده تحت اثر فشار و گرما روغنی بدست می‌آید که به نام روغن گرم یا فشار دوم معروف است که البته ارزش غذایی روغن سرد را ندارد.

تفاله باقیمانده از این مرحله را معمولا برای علوفه دامها بکار می‌برند. مخصوصا این تفاله از نظر داشتن مواد پروتئینی غذای خوبی برای گاوهای شیرده است. اگر می‌خواهید از روغن کنجد استفاده کنید دقت کنید که روغن سرد فشار اول باشد که به نام First cold pressed معروف است زیرا در اثر حرارت دادن روغن کنجد خواص خود را از دست می‌دهند.
خواص داروئی

    * برای چاق شدن و تقویت نیروی جنسی موثر است.
    * برای رفع قولنج کنجد را آسیاب کرده و با سرکه مخلوط کنید و به مقدار نصف وزن کنجد، مغز بادام پوست کنده را بآن اضافه کنید آنها را پودر کنید و هر روز به مقدار یک قاشق سوپخوری از آن بخورید.
    * کنجد گرفتگی صدا را از بین می‌برد.
    * نرم کننده معده و روده است.
    * کره کنجد که در کانادا به نام تاهیتی معروف است، غذای خوبی برای رشد بچه‌هاست.
    * برگ کنجد را اگر به سر بمالید باعث رشد و سیاهی موی سر می‌شود.
    * نرم کننده معده و روده‌هاست.
    * کنجد فشار خون را کاهش می‌دهد.
    * کنجد ضد رماتیسم است.
    * برای رفع ناراحتی کیسه صفرا مفید است.
    * دم کرده برگ کنجد اسهال خونی را برطرف می‌کند.
    * روغن کنجد برای رفع تنگی نفس و سرفه خشک و زخم ریه مفید است.
    * روغن کنجد سوزش ادرار را رفع می‌کند.
    * از روغن کنجد به جای روغن زیتون در سالاد استفاده کنید.
    * کنجد با همه خواصی که دارد برای معده ضعیف مناسب نیست زیرا ثقیل‌الهضم است. اینگونه اشخاص باید آنرا با عسل و سرکه بخورند.

منبع:
رشد




برچسب ها: کنجد «دارویی»،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 اردیبهشت 1392 توسط علی صفری .برمحمد وآل محمد صلوات بفرست .الّلهم صّلعلی محمد وآل محمدوعجل فرجهم
(تعداد کل صفحات:5)      1   2   3   4   5